Pierwszymi ludźmi którzy zdobywali Karkonosze byli poszukiwaczami złota i kamieni szlachetni, byli to górnicy zwani Walonami, prace wydobywcze prowadzili w Dolinie Łomnicy i Łomniczki na przełomnie XIV i XV wieku. Na terenie obecnego Karpacza dawniej mieściły się budy drwali poszukujących i karczyjących drewno na budulec i opał do poliskich hut i kopalń. Wytwarzano również węgiel drzewny w tak zwanych kurzakach, węgiel drzewny niezbędny był do pracy w kuźni. Karczowanie lasów spowodowało że powstało wiele terenów nadających się na wypas owiec, to też w rejonach Karpacza zaczeło rozwijać się pasterstwo, w XV wieku na terenach miasteczka znajdowało się piętnaście rozproszonych bud pracowniczych a w 1602 powstała pierwsza karczma. Wojna trzydziestoletnia która rozpoczeła się w 1628 roku spowodowała upadek hut i kopalni, a ludność zajmowała się głównie pasterstwem. Karpacz Górny powstał dzięki czeskim emigrantom którzy uciekali ze swojej ojczyzny przed prześladowaniami religilnymi był to rok 1635, zakładali oni również miejsze osady i zapoczątkowali rozwój leczniczą sztukę zielarską po północnej stronie Karkonoszy.

Zbieracze ziół nazywani laborantami wytwarzli ziołowe leki które trafiały do odległych miast Polski i cieszyły się dużą popularnością, były też skutecznym lekiem na różne dolegliwości, mając na uwadzę znikomy rozwój lecznictwa, ziołowe paramenty okazywały się nie jednokrotnie bezcenne. W XVIII wieku powstał nawet cech zrzeszający mistrzów laborantów a także kandydatów na mistrzów . Praktyka na laboranta trwała aż 7 lat, był to czas wytężonej nauki zdobywanej o mistrzów, do 1790 wytwarzano około 200 specyfików niestety poporze ograniczenia administracyjne liczba ta przynajmniej oficjalnie spadła do 45 specyfików. Od 1834 nie przyjmowano już nowych praktykantów, fach zaczął niestety powoli zanikać a ostatni laborant zmarł w 1884.
W tym samym wieku zaczęto prowadzić prace górniczę ale na niewielką skalę, odkryto złoża rudy, srebra i ołowiu. Turystyka w tym rejonie zaczęła się rozwijać na początku wieku XIX, a turystykę zapoczątkowały pielgrzymki na Śnieżkę, pelgrzymi odwiedzali również sporowadzony z Norwegii Kościół Wang, zaczełu powstać liczne pensjonaty, hotele i schroniska, bardzo popularne i znane stały się organizowane zimę zjazdy saniami rogatymi, byli to sanie zaprzeżone w konie, uprawiono również narciarstwo zarówno znajdowe i jak biegowe, doprowadzono nawet linie kolejową z Jeleniej Góry co znacznie wpłyneło na rozwój turystyki, wybudowano skocznię narciaską i tor bobslejowy, okres wojenny zachamował rozwój turystyki, ale zaraz po wojnie na nowo ruch turystyczny wzmógł się, w 1959 można już było wjechać wyciągiem krzesełkowym na Kopę. Prawa miejskie Karpacz otrzymał w 1959r.