| Spacer z Karpacza 2 |
 |
|
Spacer z Karpacza 2 Trasa: Karpacz Górny ? Świątynia Wang ? szlakiem niebieskim na Pielgrzyma ? szlakiem żółtym na Słonecznik- szlakiem czerwonym na Równinę pod Śnieżką- Polana Złotówka oraz Schronisko Strzecha Akademicka- Kocioł Małego Stawu ze Schroniskiem Samotnia- szlakiem niebieskim do Polany- Dolina Pląsawy ? szlakiem zielonym do Karpacza Biały Jar Czas przejścia z przerwami na odpoczynek i podziwianie widoków około 6 do 6,5 godzin
Pierwsze zapisy o istnieniu obecnego Karpacza Górnego pochodzą z około roku 1635 kiedy to czescy protestanci, uciekający przed prześladowaniami religijnymi z Czech przybyli w rejon Karpacza Górnego i założyli osadę. W 1735 osada stała się wsią należącą do niemieckiej rodziny z Cieplic. Przez wieś prowadziły pielgrzymi w później wycieczki na Śnieżkę, nie bez znaczenia dla rozwoju wsi miało sprowadzenie norweskiego drewnianego Kościółka Wang. Rejon ten bardzo szybko rozwijał się pod względem turystycznym, z sezonu na sezon przybywało letników. Wybudowane na początku XX wieku obiekty sportowe: tor bobslejowy, skocznię narciarską, tory saneczkowe znacznie podniosły atrakcyjność miejsca, na okres II wojny światowej turystyka prawie całkowicie zamarła, na szczęście nie na długo, zaraz po wojnie wybudowano wiele pensjonatów i hoteli, niestety przez zmianę ustroju i zaniedbanie wiele z nich uległo bądź nadal ulega stopniowemu zniszczeniu, w szczególności dotyczy to również obiektów sportowych gdyż wciąż brakuje środków na ich odremontowanie ( ostatnio odremontowano skocznie narciarską).
Polana położona jest na wysokości około 1000-1100m. Na Polanie w VXII powstała osada Kurzaków, którzy wypalali węgiel drzewny, po nich zamieszkali pasterze a wybudowane przez nich budy służyły potem turystom i pielgrzymom podążającym na Śnieżkę, po latach przekształcono je w schroniska, ostatnie działało do 1966roku kiedy to spłonęło, obecnie na Polanie jest jedynie zadaszone miejsce na odpoczynek. Z Polany kierujemy się szlakiem żółtym w na Pielgrzyma i na Słonecznik. Są to wypiętrzenie na północnych stokach gór, są to samotne granitowe ostańce skalne, swoje urokliwe kształty zawdzięczają długotrwałemu procesowi erozyjnemu, podczas którego odpadły mniej wytrzymałe na warunki atmosferyczne elementy. Pielgrzym jest największym ostańcem, góruje on nad Polaną we wschodniej części Karkonoszy, w jego skład wchodzą trzy ogromne skały a najwyższa z nich ma 25m wysokości. Słonecznik jest najbardziej charakterystycznym ostańcem, góruje nad Karpaczem Górnym i okolicami, możemy do dostrzec nawet stojąc na Smogni. Skała ta jest bohaterką licznych legend i opowiadań ludowych.
Na Równinie rośnie kosodrzewina, występują torfowiska wysokie a wśród nich małe jeziorka. Równina pod Śnieżką jest unikatowa pod względem przyrodniczym i jedyna w całych Karkonoszach, objęta jest ścisłą ochroną, utworzono tu rezerwat, pamiętajmy więc o nieschodzeniu ze szlaków i nie zrywaniu roślin.
Jest to rozległa polana na której pierwszy budynek wziesiono już w XVII wieku, na początku była to strażnica graniczna, później buda pasterska, pasterze poza wypasaniem owiec zajmowali się pomaganiem pielgrzymom a później turystom i tak buda pasterska powoli przekształciła się w schronisko. Schronisko bardzo często zmieniało nazwę, a doskonałym materiałem archiwalnym były wyłożone w XVII wieku księgi pamiątkowe. W 1896 wybudowano drewniane schronisko, ale niestety spłoneło 10 lat później, budynek kamienno drewniany wybudowano w wkrótce po spłonięciu poprzedniego i służy on turystom do dziś, jest to największy tego tupu budynek w Sudetach i od 1957 należy do PTTK. Przy schronisku są dwa wyciągi orczykowe oraz Złotówka łącząca Strzeche z Kompleksem Kopa, zimą funkcjonuje wypożyczalanie sprzętu a przez cały rok siedzibe swoją ma GOPR. W schronisku można zjeść ciepły posiłek, wypić zimny napój lub gorącą herbatę, można ze spokojem nabrać sił na dalszą wędrówkę.
Najpiękniejsze schronisko w Karkonoszach, położone jest nad brzegiem małego stawu na wysokości 1195m, dookoła schroniska mamy świetny wspinaczkowy na urwistych ścianach które otaczają Samotnie, ale by wspinać się po tych skałach trzeba być profesjonalistą i uzyskać zgodę Karkonoskiego Parku Narodowego. W Małym Stawie swój początek ma rzeka Łomnica. Pierwsza drewniana buda postawiona w tym miejscu należała do strażnika pilnujacego stawu, który wtedy obfitował w pstrągi. Dzisiejszy budynek powstał na miejscu swoich poprzedników w XIX wieku, budowla jest kamienno drewniana z chrakterystycznym spadzistym dachem i z małą dzwonniczką, chociaż schronisko było wielokrotnie przebudowywane nigdy nie starciło chrakteru górskiej stylowej chaty.Samotnia posiada 65 miejsc noclegowych, w środku panuje domowy klimat a na zewnątrz malownicze góry, to wszystko powoduje że przez cały rok Samotnie odwiedza wiele turystów.
Jest to bardzo malownicza część naszej wycieczki ale miejscami bardzo stroma dlatego nawet uraczeni widokami musimy zachować ostrożność bo ograniczona jest urwiskami skalnymi. Kiedyś droga łączyła zabudowania na Polanie z centrum Karpacza, tędy prowadził fragment toru saneczkowego z nad krawędzi Wielkiego Stawu gdzie kiedyś istniało Schronisko ks. Henryka do Karpacza. Od 1951 trasa ta nosi nazwę Bronka Czecha na cześć polskiego olimpijczyka o tym właśnie imieniu i nazwisku.
|