Trasa : Karpacz Biały Jar - Wyciąg Krzesełkowy Na Kopie - Przejście Szlakiem Czarnym pod Dom Śląski , a następnie na Śnieżkę - Przełęcz Pod Śnieżką - Przejście szlakiem czerwonym do schroniska nad Łomniczką- Karpacz Wilcza Poręba - Koniec Karpacz Biały Jar.

• Jeżeli mieszkamy w Karpaczu to auto najlepiej zostawić w pensjonacie lub hotelu , lub dojechać do białego Jaru, a jeżeli mieszkamy poza miasteczkiem , auto zostawiamy , na parkingu poniżej dolnej stacji wyciągu krzesełkowego. PKS-em wysiadamy na przystanku PKS - Biały Jar.

• Pierwszym ciekawym miejscem na naszym wycieczkowym szlaku jest Miejska Kolej Liniowa na Kopę. Która łączy Karpacz z Głównym Grzbietem Karkonoszy. Kolejka została oddana do użytku w roku 1959 kiedy to nastąpił powtórny powojenny rozwój turystyki górskiej i pozwalała na skrócenie drogi na Śnieżkę turystom a także pielgrzymom bowiem kiedyś Śnieżka była miejscem docelowym dla pielgrzymek.

Długość kolejki to 2229 m. Różnica wzniesień to 539 m. a zdolność przewozowa to 600 osób na godzinę . Jadąc kolejką możemy podziwiać szeroką panoramę otaczających nas gór a także oddalone miasteczko Karpacz .

Kolejka jest czynna codziennie od godziny 8:30 DO 17:00 ale tylko przy dobrych warunkach atmosferycznych , przy silnej ulewie bądź wietrze  jest zamykana ze względów na bezpieczeństwo .


Bez względu na to czy wybieramy się na przejazd kolejką w okresie letnim czy zimowym , na czas jazdy musimy zabrać coś ciepłego ze względu na często wiejące zimne wiatry .

Różnica temperatur pomiędzy dolną stacją a górną może wynosić nawet do kilku stopni. Dlatego nawet latem warto mieć w plecaku ciepłą bluzę.

• Po dojechaniu na górną stację kolejki, kierujemy się szlakiem niebieskim, na Przełęcz Pod Śnieżką . Na przełęczy tej znajduje się schronisko turystyczne ( Dom Śląski ) Tradycja stawiania schroniska w tym miejscu sięga już XVII wieku, zawsze służyło to schronieniem dla górskich wędrowców podążających szlakiem ku Śnieżce.

Pierwsze schronisko z prawdziwego zdarzenia powstało w roku 1847 ale niestety spłonęło w 1888 prawdopodobnie od uderzenia pioruna. Obecne schronisko pochodzi z przełomu XIX/XX wieku rozbudowane zostało w latach 20-tych XX wieku. Już od 1946 roku czyli wcześniej niż powstanie kolejki schronisko te jako jedno z pierwszych w Karkonoszach rozpoczynało obsługę turystów.

Próbowano także uruchomić elektrownię wiatrową w 1924 roku , ale jednak nie przetrwała ona jednej pierwszej zimy , ponieważ szadź osadzająca się na konstrukcji spowodowała zawalenie się budynku.

Obecnie obiekt posiada bufet z dużą salą - pokoje do wynajęcia  oferuje również możliwość zjedzenia czegoś na ciepło czy wypicia kawy, herbaty , zimnych napoi. Przełęcz pod śnieżka położona jest na wysoko,ści 1394  m  n.p.m  i dzieli dwa grzbiety Śląski Główny i Czarny. Grzbiety te są bardzo zróżnicowane pod względem geologicznym

Przy dobrej pogodzie z przełęczy możemy zobaczyć kotlinę Jeleniogórską , i Obri Dul . Funkcjonuje tu również turystyczne przejście graniczne.

• Po odpoczynku w Domu Śląskim Ruszamy dalej szlakiem czerwonym kierując się na Śnieżkę. Śnieżka jest najwyższym szczytem Karkonoszy i całego pasma Sudetów  , ma  1602 m wysokości. Jest  to bardzo charakterystyczny stożek , pokryty rumowiskiem skalnym , które powstaje na wskutek wietrzenie mrozowego .  Śnieżka posiada bardzo surowy i mroźny klimat , około 200 dni w roku panuje tam temperatura poniżej zera , wieją porywiste wiatry, a przez większość roku Śnieżka tonie w chmurach.

Pierwsze stopy turysty na Śnieżce stanęły już w połowie XV wieku . w XVI wieku na wierzchołku wzniesiono barokową kaplicę pod wezwaniem św Wawrzyńca . Co rocznie w dniu święta patrona przewodników , odprawiana jest tam uroczysta msza święta . Na szczycie Śnieżki od razu widoczny jest budynek wysokogórskiego obserwatorium meteorologicznego IMGW budynek ten powstał w roku 1974 ale niestety nie przetrwał mroźnej zimy w styczniu 2009 , górna kopuła budynku tzw "spodek" zawalił się pod naporem lodu i szadzi . Rekonstrukcja spodka trwa do dnia dzisiejszego .


Do momentu katastrofy w budynku znajdował się przyjemny bufet w którym było posiedzieć , zjeść coś oraz napić .

Przy dobrej pogodzie Śnieżka jest doskonałym punktem widokowym . Można nawet ujrzeć światła Wrocławia . Jeżeli nie chcemy wspinać się na szczyt o własnych siłach to możemy wjechać na niego wyciągiem krzesełkowym z miejscowości PEC w Czechach . Po czeskiej stronie znajduje się też nieczynne schronisko i bufet. Polskie Schronisko można zwiedzać codziennie w godzinach od 10:00 do 16;00 pamiętajmy jednak że jest ono wysoko w górach i dobrze zaplanujmy czas naszej wycieczki .

• Po zdobyciu Śnieżki kierujemy się szlakiem czerwonym do Schroniska nad Łomniczką.

• Po drodze mijamy Kocioł Łomniczki, jest to największy kocioł po polskiej stronie gór a po jego zachodznim zboczu spływa 300 metrowymi kaskadami potok Łomniczka.

Szlakiem tym  możemy iść tylko latem, zimą jest on niestety zamknięty ze względu na częste lawiny. Latem szlak jest otwarty ale należy mieć na uwadze że po silnych ulewach mogą zejść lawiny gruzowo - błotne. Idą szlakiem czerwonym w kierunku schroniska na południowo-wszchodnim zboczu znajdziemy cmentarzyk poświęcony ofiarom gór, zauważymy tam tabliczki z nazwiskami które na zawsze pozostały w górach oraz  metalowy krzyż. Na terenie tym w średniowieczu Walloni poszukiwali złota i kamieni szlachetnych.

• Nasz marsz szlakiem czerwonym doprowadzi nas do Schroniska nad Łomniczką, jest to schronisko położone na wysokości 1000m na lewym brzegu Potoku Łomniczki.

Już od dawna w miejsu tym wznoszono budowle dla wędrowców, już w XIX w istniał tu szałas myśliwych, a w 1890 powstała pierwsza gospoda, równocześnie powstałą ścieżka do Przełęczy pod Śnieżką. Obecnie w schroniskue funkconuje tylko bufet, ale kiedyś można było tu przenocować (aż do lat 70tych XXw) Jeżeli nie mamy telefonu komórkowego lub straciliśmy zasięg w schronisku tym możemy skontaktować się w pilnej sprawie za pomocą radiostacji GOPR. Od schroniska można zejść szlakiem czerwonym do Karpacza Białego Jaru.

• Nasza wycieczka zakończy się w dzielnicy Karpacza zwanej Wilczą Porębą, dzielnica ta jest malowanicza położona pomiędzy Łomnicą a Płomnicą.

Kiedyś w tym rejonie poszukiwano złota, szczególnie w średniowieczu, w XVII pojawiły się pierwsze zabudowania kurzaków którzy wydobywali węgiel drzewny, później powstała kuźnia i szkoła ewangelicka a większkość mieszkańców trudniła się pasterstwem. Pierwsze pensjonaty zaczeły powstawać na przełomie XIX/XX wieku, dzielnica nabierała charakter letniskowy i tak pozostało do dziś.

Jeżeli zostawiliśmy samochód na parkingu pod wyciągiem krzesełkowym to najlepiej zejść do Schronika Nad Łomniczką szlakiem czerwonym,    PKS - najbliższy przystanek PKS Bachus.

Czas przejścia z przerwami na odpoczynek to 4.5 do 5 godzin